20 juli 2024 16°
Met z’n vieren vannacht geslapen in onze caravan met een heuse toilet afscheiding. Kijk, dat je op zo’n camping een keer niet kan douchen dat is te overzien maar niet naar het toilet kunnen met een Crohninklijke echtgenoot dat is geen pretje. Tijdens onze rondrit naar de Noordkaap stonden we ook wel eens midden in de natuur maar dan kan je gewoon naar buiten op een boomstam gaan zitten maar hier, midden in een campingpark met rondom ons de nachtverlichting aan is het niet te doen. Onze portopotti midden in de caravan gezet, handdoeken erom heen en slapen.
Om kwart voor 10 reden we weg en bij het eerste grote stuk bos hebben we allemaal even gedaan wat we moesten doen. Richting Baltimore volgens Aart. Ik hou gewoon Balmoral aan. Er zou, volgens Komoot een wandeling zijn waar vandaan je op het kasteel kunt kijken. Maar eerst betaald parkeren, daarna betaalde entree op het landgoed mmm….ons kennende zijn we maar eens een 8 mijl terug gereden naar Ballater waar de koninklijke trein altijd arriveerde met Her Majesty. Ook daar weer doorheen gereden want met zo’n koninklijke koets achter de auto valt het niet mee om te parkeren. Dat weten we inmiddels wel maar het valt altijd weer tegen.
Nairn ingetoetst en richting een, vanochtend, gereserveerde camping voor twee nachten. Nairn Camping en caravanning Club.
De weg voerde ons over en door Cairngorms National Park. Voor ons een met recht koninklijke rit. Wat prachtig. De heide bloeit al, we zagen een marter de weg overschieten en toen we even uitstapten op een top vlogen de kemphanen uit de bosjes naar de overkant.
Ik schrijf nu….op de top….maar onze auto vond deze rit over de top. De weg is hier niet meer dan 600 meter hoog maar er zaten gedeelten tussen van 20% en dat is wel zeer pittig. De auto geeft met zijn geur echt wel aan het een beetje te te vinden.
Bij Tomintoul konden we het dorp niet in want……tadaaa hier waren vandaag de Highlandgames. Ver buiten het dorp de auto neer gezet en wij ernaar toe. Zo leuk he als je zwerft dan gebeurt er altijd van alles onderweg. Ruwenshelo heeft helemaal een toptijd. Maar zo’n highlandgames bestaat uit pipes spelen voor een jury, dansjes voor een jury en wie de beste wordt met kogelslingeren touwtrekken, hoogwerpen en nog meer van dat soort krachtmetingen. En tussendoor jammert de pipers band met bolle wangen hun lucht door de pijpen en loopt het zweet met stromen onder hun berenmuts vandaan. Maar het voornaamste doel van alle bezoekers lijkt toch echt eten te zijn. Massa’s eten. Wij snijden onze taarten keurig in 12 stukjes. Hier wordt diezelfde maat in 6 stukken gesneden en verkocht. Lots of fish and chips gaan over de toonbank. Kraampjes met Whisky en Gin staan er. Lootjes worden verkocht voor één of ander goed doel. Allemaal zo aantrekkelijk voor Ruwenshelo. Hij denkt voortdurend iets te kunnen kopen. En om dan steeds ..nee..te zeggen is niet echt leuk.
Daarnaast loop 1 op de 8 mensen loopt hier met één of meer honden. Dat en het scherpe geluid van de bagpipes was voor Arran ook genoeg reden om na een uurtje onze caravan weer op te zoeken en onze weg te vervolgen waarbij we nog maar net bij de auto werden ingehaald door een 30tal Ford’s uit diverse vroegere jaren en types.
Na een uurtje rijden en boodschappen doen arriveerden we bij de camping met…. alweer … heel aardige mensen. Een camping met een douche EN toilet. Voor ons lijkt dat toilet dan toch een troon hoor.
De tent van Ruwenshelo was nog maar amper opgezet toen het, na een dag van 21° begon te regenen. Niet zachtjes maar meteen volle stortregen, de hele avond door waardoor zelfs de hond uit laten geen pretje was.
