4 augustus 2024 14°
Zwaar bewolkt maar droog. En m’n moeder zei altijd: “Geen dag zo kwaad of de zon schijnt vroeg of laat” en dat klopte want we hebben echt vijf tellen de zon gezien vandaag. Niet erg, we zijn tenslotte in Schotland.
Om kwart voor 10 reden we weg op zoek naar een? kerk. Eerst naar Glencoe maar daar leek alles dicht en stil. Toen naar Ballachulish. Zelfde verhaal. Maar er was er nog één in Ballachulish en daar zagen we meer drukte. We waren wat laat maar het is Nederland niet waar de deur zowat op slot gaat als de dienst begint. St. Mun’s Catholic Church waar de voorganger al bezig was maar na zijn gebed ons wees waar we konden zitten.
Ruwenshelo heeft na de dienst wel vijf keer herhaald dat het zo’n bijzondere dienst was. Dat wil ik graag geloven want we zijn zeker 10 x gaan staan en weer gaan zitten. Hij bleef er aardig wakker bij. Hij ontdekte dat de lijdensweg van Jezus in kleine schilderijtjes aan de muur hing. En toen iedereen op hun knielbankjes knielden fluisterde hij “ik snap d’r niks van”. Even later rinkelde 3x het belletje voor de eucharistie viering. En telkens keek hij me met grote ogen aan. “Wat dan?” Na de dienst kreeg hij een hug van de zeer donker getinte voorganger die hem met zijn even zo donkere stem een goede jongen noemde.
Bij het welkom aan de gasten in de kerk zei hij dat hij ons allen liever geen medegelovigen noemde maar ‘Pilgrims’. Dat sprak me erg aan. Evenals de bijbellezingen, preek en de gebeden waar we toch ook allemaal één in zijn.
Onze lunchtijd konden we gebruiken in dat minimale zonnetje maar wat heerlijk om zo buiten te kunnen zitten.
Na alles te hebben opgeruimd bleef Ruwenshelo in/bij de caravan en gingen wij wandelen. Bij het Glencoe Visitors Centre konden we binnendoor naar een turfhut en zo beginnen met de blauwe wandeling.
Geen idee hoor maar door een stukje bos kwamen we langs de doorgaande weg uit naar Glencoe. Daar aangekomen hebben we zelf maar even een wandeling bepaald rond het dorp naar de brug over de Coe en naar het monument van de MacDonald clan. Alles is hier gericht op deze zwarte bladzijde in de geschiedenis toen de Engelsen de lokale tak van de Schotse MacDonald clan liet ombrengen.
Via een priveweggetje kwamen we weer terug op de blauwe route langs de doorgaande weg.
Amper terug op de camping om vijf uur begon het te regenen. En als het hier regent dan…..gaat het meteen hard. En nu ook lang want de hele avond plenst het door. Ik geloof dat ze de komende dagen ook zoiets opgeven. Mmm ☹
