1 augustus 2024 15°
Half 8 was er weer leven in de brouwerij. Binnen en buiten. Binnen moest er weer opgehokt worden met z’n vieren want buiten miezerde het en ook daar houden midges van. Echt niet grappig. Snel van alles gepakt en in de auto gemikt en gaan rijden.
Vrij snel werd het droog en aangezien we de route Kinlochewe-Applecross -Kinlochewe wilden rijden, wisten we al dat het een lange dag zou worden. Ruwenshelo voorbereid dat we vaak zouden stoppen en zo gebeurde.
De eerste paar stops wilden we ook wat drinken maar aangezien er ongelooflijk veel steekvliegen waren reden we door. Hoe hebben de Israelieten die plagen ooit overleefd. Dagen muggen, dagen steekvliegen en dan heb ik er hier nog maar twee genoemd.
Als je hier rond rijdt besef je heus wel dat de mens overal zijn voetstap al heeft gezet, er lopen overal stroomdraden en je rijd over bruggetjes die er ook niet vanzelf zijn gekomen maar wat een woest landschap met zware wolken, rotsen, kleine plassen die scheef in de bergen lijken te liggen en geen vogel of schaap te zien. Terwijl ze er wel zijn, en als dan de zon in de verte door de wolken piept dan lijkt het of het licht aan gaat.
Als we even stoppen voor een foto bij een doorkijkje richting het meerkleurige water van de zee vliegt er rechts van mij een roofvogel op. Ik stel mijn camera in en alhoewel hij al vrij ver weg is vermoedt ik zomaar opeens een zeearend gespot te hebben. Aart houd in de gaten waar hij heen vliegt en wij er achteraan. De vogel volgt te kust lijn dus dat was voor onze enige single-road track vrij makkelijk.
We komen bij een hoog uitkijkpunt en stoppen want de vogel moet in de buurt zijn. En ja hoor, hij komt aanvliegen en land voor ons op een puntje waar …..een tweede zeearend zit.
Het duurt niet lang voor een grote camper met opspattend grind naast ons stopt en weg zijn de arenden. Maar wat indrukwekkend! We blijven nog even op dat punt want we zien voor ons de strook van Isle of Raasay en daarachter Isle of Skye met als duidelijk herkenningspunt Old Mann of Storr. Leuke herinneringen hebben we daarvan met Johan en Pleuny.
We eten wat we dus deze morgen in de auto hebben gekieperd en daar zitten twee boterhammen bij. Gelukkig staat de krat met etensvoorraad ook in de auto dus we hebben nog crackers. Onderweg kom je namelijk niks tegen. Als we aan het eten zijn stopt er een busje met ee duidelijke bestickering van Nederlandse mensen die we werkelijk overal tegen lijken te komen. Zij vervolgen nu hun weg naar Skye en daar gaan wij net weer niet heen. Maar je weet maar nooit in dit land.
In Applecross zien we een stel mensen langs de weg fotograferen en dat wordt meteen onze volgende stop. Een hert op een paar meter van de weg. En er blijken er nog meer te lopen. Ruwenshelo is er als de kippen bij om te filmen.
We gaan verder en komen dan echt over onherbergzaam gebied en we zijn nog maar 300 meter hoog en er wordt van alles rood in de auto. Een kabel naar de koelvloeistof is afgebroken. We vullen alles wat we aan water bij ons hebben bij in het reservoir en daarmee ontdekken we ook het defect.
Aart gaat repareren en Ruwenshelo en ik gaan zakken naar een riviertje waar we alle flessen weer vullen met water. Als het reservoir opnieuw gevuld is gaan we rijden en stoppen voor de zekerheid nog even bij het zelfde riviertje waar we er iets makkelijker bij kunnen om alles weer te vullen want je weet maar nooit.
En dan blijkt dat de Applecross Pass nog moet komen. Klimmen klimmen en wat een prachtige doorkijkjes. Dit kan je niet op plaatjes vastleggen. Gewoon met je eigen ogen kijken en in je eigen memorybox opslaan.
Als we in Shieldaig aankomen blijkt er een superkleine groserystore te zijn waar we brood en balletjes gehakt halen. Eieren hadden we onderweg al langs een kraampje gekocht 3pond50 voor 6 eieren dus we eten vanavond prima.
Wel weer met de midges die we zoveel mogelijk buiten proberen te sluiten maar Ruwenshelo zit al enorm onder de “bulden” zoals hij zegt. En ook mij vinden ze blijkbaar prima om in te bijten.
