24 juli 2024 18°
Zo’n dag beginnen we altijd met elkaar te knuffelen en te feliciteren. Het bijzondere van deze datum in 1980 staat dan ook weer zo helder voor de geest en geeft ook zoveel blijdschap en dankbaarheid door de jaren heen. Gefeliciteerd Rebekka!!!
Om half 10 waren we klaar, caravan aangekoppeld door Ruwenshelo terwijl ik de hond uitliet en konden we gaan rijden. Wat denk je, eerst naar een postbus want die belangrijke kaarten van gisteren waren natuurlijk niet gepost.
We vervolgden de NC500 en dat is nog geen onverdeeld succes. Waar je even rustig wil stoppen en kijken is er geen parkeermogelijkheid voor onze combinatie en dan hebben wij toch echt geen grote caravan. En soepeltjes keren is er ook niet bij. Ik had een 250 treden naar beneden-route gezien maar dat is blijkbaar vrij onbekend dus stond nergens aangegeven. Precies er voorbij gereden. Eindelijk konden we terug en….weer er voorbij. OOOH….frustratie alom. Dit kost echt diverse mijlen. Weer terug en een weggetje links ingeslagen in plaats van rechts. Laat daar nu een parkeerplaatsje zijn voor een wandeling naar Cairn of Get.
Na de auto alvast gekeerd te hebben zijn we terug gaan lopen en overgestoken naar Whaligoe Steps. Ruwenshelo en ik naar beneden en Aart zou boven vandaan fotograferen. Voor Arran was dat ook rustiger want al die treden down en up gaat prima zonder lijn maar niet aan de lijn.
Helaas waren er geen puffins (papegaaiduikers) te spotten, wel nog een paar jonge meeuwen op de richels.
Bij terugkomst bij de caravan wilde Ruwenshelo niet verder terwijl wij besloten het wandelingetje naar Cairn of Get te doen. Tussen steenhopen en schapenpoep door kwamen we bij een prachtig stukje natuur. Bloeiende heide in twee soorten, houten vlondertjes vanwege de moerasachtige paden, klimmetjes en uiteindelijk de Cairn. Een plek waar vroeger mensen woonden tot hun dood maar het werd nooit hun eigendom.
Terug bij Schanulleke, die midden in de zon stond, zat Ruwenshelo dus in een caravan waarvan hij de deur dicht gehouden had, dak natuurlijk nog naar beneden te zweten als een otter maar hij had er geen last van zei hij……hoe is het mogelijk. Daar nog even geluncht en toen naar de camping die nog maar een kwartiertje rijden was.
En zo zijn we aangekomen op Wick River Campsite. Een grote kampeer plaats die er fantastisch goed uit ziet. Er is hier ook Wifi, ook af en toe niet maar Ruwenshelo was happy. Netflix is even binnen bereik.
Om vijf uur ben ik even naar de Lidl gereden en daar hebben we veel fruit gekocht zodat we een fruitsalade konden maken.
Rebekka gebeld die op de achterbank bij Bertram zat te glimmen, zoals altijd wanneer ze jarig is.
Vanwege de midges zitten we binnen maar ook vanwege de enorme herrie wat van een soort kermis terrein achter de camping vandaan komt. Oordoppen in en een glas wijn erbij!!!!
