12 augustus 2024 20°/33°
Deze ochtend staan alle camera’s en kijkers uitgestald voor de caravan want nu zit de rode wouw weer in de boom. Op de foto moet toch echt een keer lukken. Mwah, het gaat maar daar is bij mij alles mee gezegd.
Vanwege de warmte maar even weer geen plannen. Of toch maar wel want niks doen is ook maar niks. (Halloooho, je hebt vakantie!!!!!) Ruwenshelo wil niet mee maar we laten samen de boerderij in de verte steeds kleiner worden en lopen de velden op achter de farm waar de drukte van aan en af rijdende betonwagens zeer aanwezig is.
Langs de weilanden groeit prachtig bijenbrood (Phacelia) en de vlierbes is al heel ver om geplukt te worden. We wandelen en genieten zo twee uur lang om maar weer eens richting de boerderij te gaan.
In de verte zien we de wouw al weer vliegen en roepen naar een andere wouw die verscholen zit in één van de boomtoppen.
Omdat het bij de caravan te heet is drinken we koffie bij de boom midden op het veld waar een bankje staat.
Voor we boodschappen gaan doen komt de wouw nog even showen en dan stappen we in de koelte van de auto.
We willen na de Lidl de Theems op gaan zoeken om daar te lunchen maar dat lukt niet zo.
Ondanks dat Engeland een erg schoon land is wat betreft de hondenpoep lukt het mij om in een uitgedroogd stukje hondenpoep te gaan zitten.
We rijden nog een heel eind voor we benzine kunnen vinden en keren dan rustig aan via Elsfield met het supersmalle footpath terug naar de camping.
Als het al een eind donker is ga ik nog even het veld op om Arran uit te laten en ben er nog maar nauwelijk als ik iets in de verte zie staan. Ik probeer er foto’s van te maken en vermoed dat het een ree is. Ook wat hazen erbij maar allemaal slecht waar te nemen.
Als ik terug kom vertel ik enthousiast dat we morgen echt samen het veld in moeten om reeën te spotten.
Wanneer ik de foto’s bekijk betwijfel ik of het wel een ree was. Ik heb nog nooit een ree met ronde oren gezien. Toch maar eens googelen.
Pas wanneer ik thuis ben heb ik de gelegenheid om de foto’s nog eens goed te bekijken en op Google te gaan zoeken. En wat blijkt:
De muntjak is het kleinste hert van Europa. Het dier heeft een varkensachtige aanblik door de korte poten, het in verhouding stevige lijf en de vaak gekromde rug.
In Engeland zijn begin 20e eeuw met name in het zuidoosten in privécollecties gehouden dieren vrijgelaten en/of ontsnapt. Op sommige locaties is het muntjak zelfs algemener dan het ree.
Het voedsel van de muntjak bestaat vooral uit bladeren (braam en klimop zijn favoriet) en twijgjes, boomschors, kruiden, vruchten, noten en paddenstoelen, in voedselarme maanden aangevuld met gras.