7 uur rijden was de planning maar dat liep even uit doordat ik nog even van mijn internet gebruik wilde maken. Een zoon voor Ruth en Almeyda, Jona Petrus. Dus voor mooie berichtjes is het niet erg als het even wat langer duurt. Kwart over 7……en ik spreek nu echt steeds van Engelse tijd toetsten we de routeplanner in op Strontian (spreek uit Stronchan volgens een Schot) Een rit van een slordige 500 km. Tanken hoort daarbij en éénmaal echt in Schotland spraken we daar onze eerste Schot…de benzinepompmedewerker…. hij zei zoiets als …Gabh cothrom an latha…. ik heb werkelijk geen idee, en achter mijn rug stond….jawel, Aart stond buiten al heftig te gebaren , een Schot in kilt. Spannend!!!
We reden door the Trossachs, een onherbergzaam gebied, en voorbij Tyndrum kwamen we in the Highlands, Glencoe, werkelijk indrukwekkend. Daar word je vanzelf stil.
Om niet heel ver te hoeven omrijden kozen we voor een ferry, Nether Luchaber/Ardgour, voor de prachtige prijs van 19,20 GBP over een afstand van Krimpen aan de Lek/Kinderdijk. Wie zei me ook alweer dat je voordelig naar Groot-Brittannië kan na de brexit? Maar een ervaring is ook wat waard, zie foto!
Doordat de camping Strontian wat verstopt lag reden we nog even 17 km door tot Resipole. Om 16.15 uur vonden we een prachtig plekje aan een baai waar we een paar dagen gaan uitrusten.