En de oordopjes hebben we gebruikt….allebei. En nog duidelijk de M4 te horen met daarnaast het regelmatige ieuwieuwieuwieuwie van de politie. Wat hebben we dan tot nog toe een hele rustige vakantie gehad. Maar niet getreurd, we hebben toch nog wat geslapen en bedenken ons s’ochtends dat we toch nog even engelse ponden moeten zien te scoren. Dus, een bankingmachine opgezocht, waarmee Jip weer even aan zijn dagelijkse wandeling kwam want hij moet weer een poos de, met herfst getooide auto in.
In alle rust vandaag vertrokken wat inhoud dat we om kwart over 11 pas gingen rijden. Dit kwam goed uit met de spits bij Londen die we tegen die tijd al achter ons hadden. Het was erg druk op de weg maar Engelsen zijn ook een heer in het verkeer en dat rijdt fijn. Bij een tankstation vroeg iemand me onverwacht in het Brabants of ik onderweg naar huis was. Heh,…… “hedde mijn gistere nie gezien, ik heb nog geseind……” Een vrachtwagenchauffeur uit Etten-Leur had ons blijkbaar gespot en zag ons nu weer. Tja, zo’n groot land waar je zowat geen nederlander tegenkomt en dan twee keer Schanulleke voorbij zien scheuren, dat valt op.
We kozen dezelfde camping als op de heenweg, Dovercourt camping in Harwich en namen nu de tijd om rond te kijken. Blijkt de camping werkelijk zowat klem aan zee te liggen. Bij onze rondwandeling zagen we ontelbaar veel strandhuisjes in allerlei kleuren.
Ook de antieke lighthouses waren een aantrekkelijk foto object.
