11 June 2023 – 22°
Om 8.00 uur zaten we op de fiets. Tussen landerijen wat één grote volkstuin leek. Alle soorten sla, bietjes, worteltjes en andijvietepels. Dat komt in Nederland alleen nog in kassen voor.
Ons doel, le-Mont-Saint-Michel. Sinds 1979 Unesco Werelderfgoed. De pre-romaanse kerk, de abdijkerk uit de 11e en 15e eeuw, en de romaanse en gotische kloostergebouwen, vormen vanaf een afstand bezien één geheel. Tijdens de Franse Revolutie werd de abdij als gevangenis gebruikt, maar sinds 1874 is hier de Dienst van Historische Monumenten ondergebracht. Er is zelfs weer een (kleine) kloostergemeenschap aanwezig, sinds 1969.
Al snel doemde het in de grijze mist voor ons op. Een abdij op een rots in het water. Hoe je er komt? Wandeling van 3.1 km. Normaal gesproken prima hoor maar nu voor mij ffkes niet. Dus dan nemen we toch de shuttlebus. Laat Arran daar nu weer niet in mogen. We konden wel een tas voor hem kopen en dan mocht hij wel mee. Frustratie bij mij maar Aart ging aan de wandel met hond.
Toen we elkaar weer gevonden hadden hebben we heerlijk rond gedwaald. Aart is de abdij nog in geweest terwijl Arran en ik een schaduw plekje hadden gevonden. Wie de foto’s van de abdij wil zien….komt gewoon lekker een keertje koffie drinken.
Na vanavond een heerlijke quiche uit de Cobb gegeten te hebben zijn we in de auto gestapt om de abdij bij zonsondergang op de foto te krijgen. Dat is gelukt samen met vele gele kwikstaarten. Ook voor deze foto’s…altijd welkom.
