10 mei 2019
Km stand 155359
Vertrek uit Calambrone 6.40 uur bewolkt en 8 graden
Vertrekken ging nog niet zo soepeltjes vanochtend. Eerst voor 0,50 cent douchen, bijna koud, 1 minuut. Toen ging hij uit. Gelukkig maar dat we dat allebei al aan voelden komen dus we hadden eerst al ingezeept en daarna pas de douche aan en afgespoeld. Half 7 konden we onze paspoorten ophalen en betalen. We reden het pad maar verder uit zodat we rond konden rijden. Helaas konden we een bochtje niet maken zodat de caravan losgekoppeld werd en we hem eigenhandig de bocht om konden duwen. Meteen kwam er een bewaker in een golfkarretje zien wat er gebeurde. Aardige man, maar we hadden het al gefikst. Daarna betalen, bij dezelfde man. In rap italiaans was er geen woord nederlands bij. Maar …. ook gelukt. 25,00 euro en laat de wifi maar zitten zal hij gedacht hebben.
Bij de haven ging het prima. Het was niet echt druk, tickets scannen, sticker op de auto en in de rij. Om 10 voor 8 gingen we al varen. Aanvankelijk nogal fris en veel wind maar uiteindelijk heerlijk in de zon gezeten, en precies 12.00 uur kwamen we in Corsica aan. Altijd leuk, zo’n aankomst in de haven. We waren druk bezig foto’s te maken en kwamen in de rij passagiers te staan die te voet waren gekomen. Dat was een foutje. Na onze auto gevonden te hebben was iedereen voor ons al weg en iedereen na ons stond te wachten…………. op het vertrek van Schanulleke. De temperatuur steeg bij ons en ook op Corsica was het inmiddels 20 graden.
Nadat we een winkel hadden gevonden kochten we een stokbroodje wat we ter plekke opaten. Heerlijk. Het was nog warm. Super lekker. Dan koers naar onze eerste camping op dit Franse eiland. De tomtom wees de weg en bij Moltifao leidde de weg omhoog. En echt omhoog. Door het stadje heen met flinke drempels waardoor de snelheid, die je nodig hebt om de caravan mee omhoog te krijgen, volledig weg viel, nog verder omhoog tot Tomtommie vertelde dat we er waren. Geen camping te zien. We moesten wat. Tja, toch maar naar beneden en een andere camping zoeken. De caravan stond zo dat keren op dat punt erg lastig was dus we vervolgden de weg via een smal paadje naar beneden. Mis en echt helemaal mis gegokt. Het liep dood en keren kon niet. Goede raad was duur. De koppelingsplaat had al een flinke optater gehad, maar ja, we moesten daar weg. Dus eerst achteruit omhoog geprobeerd. Rook en stank van de koppelingsplaat kleurde de omgeving. En echt hé, je ziet er dan niemand. Aart ging meten en berekenen. Een klein stukje naar beneden op een iets breder stukje weg de caravan ontkoppeld. Auto eindje verder gekeerd en de caravan op dat stukje handmatig gaan draaien.
De foto’s getuigen dat ik in mijn hart al afscheid genomen had van ons Eribaatje. Met bidden en toch ook nog een gekneusde rug van Aart is het gelukt. Aart is met Schanulleke naar boven gereden waar een man in een garagebox hoofdschuddend hem zag aankomen. Grrr. Ik ben snel ingestapt en vervolgens weer door Moltifao via al die hobbels weer naar de doorgaande weg. 400 meter naar rechts van de doorgaande weg………….lag de camping.
Met de bibbers in ons lijf konden we daar de caravan met een gerust hart opnieuw ontkoppelen.