14 mei 2019
km stand 155572
8.30 uur prachtig zonnig en 11 graden
Een dagje toeren rond de berg waar we vanuit de camping tegenaan kijken. Met 2706 m de hoogste berg van Corsica die uit grote blokken steen bestaat. Beklimmen is dus van een geheel andere orde dus wij bekijken hem wel van rondom. We wachten vanochtend de bakker niet af, boulangerieën genoeg hier. En ja hoor, net op de N 197 vinden we er al één. Met…..een echte overheerlijke croissant d’amande. Die mag nog even wachten, we eten daar op de parkeerplaats eerst maar een super baquette cerial.
Na ons ontbijt vervolgen we de route tot we aan zee komen. Eerst maar even foto’s maken. We rijden rustig verder tot we een grote zwerm roofvogels zien. Stoppen, keren, weer keren en dan een mooi plekje om ze te bekijken.
Bij elkaar misschien wel een groep van 50 vogels waartussen ook de bonte kraaien hun best doen om te pesten. We hebben al gelezen dat de rode Wouw best wel een luie vogel is en dat bewijst zich hier wel. We staan vlak bij een plek waar, zo te ruiken, vleesafval wordt gebracht dus geen wonder dat er hier zoveel vogels zijn. Wel genieten hoor.
Na een half uur rijden we naar Calvi. Dit wordt de geboorteplaats van Columbus genoemd maar dat is nooit bewezen.
We bezoeken de Citadel die hoog aan de baai ligt. Wat heerlijk dat het toeristisch gezien nog zo vroeg in het jaar is. Dwalen door lege straatjes, echt zo mooi, met overal cactussen, vetplanten en nog bomen die in bloei staan. De sering bloeit hier volop terwijl in Nederland de bloei al over is. Als onze parkeertijd over is gaan we aan de koffie met onze croissant. Zo lekker in het zonnetje!.
We vervolgen onze weg langs de kust naar Porto. Als we bij Galéria zijn kunnen we …90 km terug via Calvi of doorrijden naar Porto en dan via de Scala di Santa Regina terug. Lastige keus want het is echt wel een hele lange route. We besluiten verder te gaan langs de kustweg D81 naar Porto. We wisselen van stuur en Aart gaat rijden. Ik zit dus direct naast de afgrond naar zee en krijg op één of andere manier weer ontzettend last van hoogtevrees. Ik heb niets van al het moois gezien en dan te weten dat dit stuk 50 km is. Wat een drama.
Als we in Porto aankomen valt er niet te parkeren. Het is half 4, 26 graden en we moeten nog steeds lunchen. Niet erg want veel trek heb ik niet. Bij de Spar lopen we naar binnen voor mierenlokdoosjes aangezien die beestjes over ons bed kruipen en ik toch echt liever alleen met Aart slaap. Ze verkopen ze niet. We rijden de D84 het binnenland weer in en vinden een plekje om te eten. Verder onderweg stoppen we nog voor een kudde varkens langs de weg. Je weet echt niet wat je ziet.
Vanaf Casamaccia gaat de weg Regina heten ofwel ’trap van de heilige koningin’. Hier is de weg weer langs een diep ravijn maar aangezien ik zelf rijdt moet ik mijn aandacht bij de weg houden en heb geen tijd om te kijken. Alhoewel ik toch sterk de neiging heb om engels te gaan rijden. Als we in Ponte-Leccia komen vinden we toch nog mierenlokdoosjes dus we kunnen zonder kriebels gaan slapen.
Na 248 km hebben we de Monte Cinto gerond en zijn om 19.25 terug. Kropje sla klaarmaken en een stuk pizza erbij. We kunnen nog buiten eten met een temperatuur van 16 graden.