25 mei 2019
Km stand 156854
6.35 uur 15 graden nog bewolkt
Vandaag gaan we onze overtocht maken naar Italië. De poort van de camping is om half 7 open dus we rijden vroeg. En jawel hoor, amper van de camping vandaan en we zien een hop. Wat jammer dat we die niet op de foto konden krijgen. Langs de weg is al een grote stalling met plaatselijke producten open en daar ligt ook brood dus we zijn vandaag voorzien. Als we in de rij bij de haven staan te wachten eten we ons croissantje. Nu blijkt dat we een half uur langer hadden kunnen blijven liggen want we vertrekken pas om half 9. Niks erg, er is altijd wat te zien. 10 minuten later dan gepland varen we af en hebben een spoedige overtocht, rustige zee, erg lang bewolkt maar het laatste uur zitten we toch buiten in het zonnetje.
Na 125 km zee rijden we naar onze eerst geplande camping. La Valle is een agricamping in San Giuliane Terme, een 30 minuten rijden voorbij Pisa. De receptie is dicht tot 4 uur maar we zetten gewoon de caravan alvast neer op deze terrassencamping met het risico………en jawel, we moeten verkassen. We snappen het verhaal maar het is dan toch weer balen. Overigens wel een erg mooie, niet zo grote camping.
Als we opnieuw geïnstalleerd zijn rijden we naar Pisa. Van alle leuke plekjes op onze Toscane reis een aantal jaar geleden hadden we deze plek nog niet gehad. Aart toetst op de routeplanner in waar we nu staan (dat is zo handig om de caravan weer terug te vinden) en we gaan. Parkeren, plaats genoeg in Pisa waar de ingang van de parkeerplaats vol staat met Afrikaanse verkopers. We kunnen rustig de auto neerzetten maar dan komt er al één naar ons toe slenteren. Ah, holland holland, look, for you, parking for you is 2 euro per hour and this is for you. Gelukkig kenden we dit truukje nog uit onze Rome-reis. Parkeren is sowieso 2 euro per uur en de hebbedingetjes die we aangeboden krijgen omdat Aart zo’n knappe man is……..tja, daar moet uiteindelijk ook nog voor betaald worden want ze hebben een vrouw en kinderen thuis. In elk geval werden we verder met rust gelaten en konden we de wereld eens van een schuine kant bekijken.
Echt, buiten het bijzondere scheve fenomeen zijn de mensen het allerleukst. Iedereen staat in de meest vreemdsoortige houdingen om met de toren in hun armen op de foto te gaan. Geweldig. Als we het allemaal gezien hebben gaan we eten.
Zo’n Italiaanse menukaart is erg lastig kan ik je zeggen. Met Google vertalen kom je gelukkig wel een eind. Mij smaakt het buitengewoon lekker, Aart geniet er iets minder van.. maar we maken het goed met een Gelato.
De terugweg….. laat ik het daar maar niet over hebben. Buiten dat de wegen slecht zijn is GPS blijkbaar ook niet wat het moet zijn.
