20 mei 2019
km stand 156246
10.30 uur 16 graden
Omdat het weer ronduit bewolkt is en flink fris aan zee gaan we een dagje rijden. Dat hebben we nog zo weinig gedaan. 😉 😉 Eerst maar om brood en dat ergens onderweg opeten. Daarvoor hotsenbotsen we een weggetje in en na het eten hotsenbotsen we er weer uit. Echt, een aantal wegen zijn hier nog super slecht. Het haalt de vaart er wel uit. Maar er wordt ook keihard aan gewerkt. Via de 368 rijden we door een steeds donkerder bos en nog donkerder weer naar Levie en naar Ste-Lucie-de-Tallano. Daar gaan we er even uit. Het zijn grijze granieten dorpen die ooit verdedigingswerken zijn geweest. De huizen lijken wel flatgebouwen van 4 hoog uit een tijd dat er nog geen flats bestonden.
We lopen binnen bij een plaatselijke olijfolie winkel om wat te proeven en te kopen.
We wandelen nog langs de moulin à huile d’olive en omdat het toch aardig blijft miezeren rijden we door tot we een mooi plekje vinden om te lunchen. Dat is dus ongeveer half 4.
Na een stop bij een cimetiére parkeren we in Bonifatio ook naar een zeeliedenkerkhof boven op de kliffen. Het klinkt bizar maar toch ook een bezoek waard. Doordat Corsica één grote rots is kunnen mensen hier niet in de grond begraven worden en vind je overal op de gekste plekjes huisjes, stenen dozen, mausoleums waarin de doden hun laatste rustplaats vinden.
Bezoek aan Bonifatio beginnen we bij Escalier du Roi d’Aragon. Volgens het verhaal zou deze trap in 1420 in één nacht uit de rotsen zijn uitgehouwen. We mogen voor 2,50 p.p naar beneden…..en weer omhoog. Aart telde 186 treden, ik 188 maar het waren er 187. Steil…… ongelooflijk. Je loopt onder de overhangende klif door en je hebt een prachtig uitzicht op de kliffen. Heel af en toe lichten ze door de zon wit op maar uitzicht op Sardinië is er nauwelijks bij. Het is echt te grijs.
We wandelen door de oude stad en laten ons letterlijk terug blazen naar de auto. Nog even naar de haven en dan naar de caravan waar ons een onrustige nacht wacht met enorm veel wind.