5 March 2023 – 4°
Ik schrijf terwijl we alweer naar het westen reizen.
We zijn de dag begonnen met onze koffers in de opslag van het hotel. We waren om kwart voor 10 bij de Dom fur eine Gottesdienst. Rugzakken verboden dus naar de kluisjes. Gelukkig iemand bereid gevonden om vijf euro te wisselen voor de lockers en wij naar binnen. Het was een lutherse dienst en dat voelt ook weer vertrouwd. Voor de collecte hebben we de keizer gegeven wat des keizers is.
Buiten gekomen hadden we beiden hoge nood en ….o…had ik al verteld vandaag hoe koud het is?……. dus jullie begrijpen de hoge nood.
Naast de kerk een toilet, kosten 1 euro maar ja, die hadden we voor de dienst en in de dienst al uitgegeven.
Dus, toen de deur van het toilet open ging omdat er iemand uit kwam en ….tadaa…. open bleef staan ben ik vlug naar binnen gestapt. En de deur ging weer dicht.
Ik hang goed en wel te plassen, schuift de deur vanzelf weer open en bleef open staan. Aan de andere kant van de stoep staat een Poolse bus geparkeerd met toeristen. Jullie mogen raden welke foto’s nu in Polen de ronde doen want ik kon echt niet meer stoppen. Pfff wat een toestand maar we hebben wel heel erg gelachen.
Aangezien we de U-bahn nog niet gehad hadden gingen we daarmee naar het Joods museum. Gratis vandaag dus dachten we geen tickets nodig te hebben. Na eerst koffie en een kwartier in de rij bleek dat we nog 45 minuten moesten wachten om wel een toegangsticket te krijgen ook al was het gratis.
We hebben toen maar de bus genomen naar Alexanderplatz en ons naar grote hoogte laten voeren in de Fernsehturm. Ik wilde het graag, het is een belevenis maar er zit, vanzelfsprekend beweging in die toren. Da’s niet fijn. Wiebelbenen, zweten…ik sta toch echt nog liever met beide benen op de grond.
Via de S-bahn kwamen we bij de kaiser Wilhelm gedächtniskirche die niet gerestaureerd is. Vandaar nog een stukje Charlottenburg maar uiteindelijk kom je in een paar dagen toch altijd weer weinig tijd tekort dus gingen we terug naar het hotel om de koffers op te halen. Whaaaaah, bonnetje voor de koffers nergens te vinden maar….we zitten MET koffers in de trein naar huis.
Indruk van deze stad. Oud en nieuw bij elkaar, mooi maar ook verwarrend. De tweede wereldoorlog speelt een grote rol waarvoor je deze stad ook eigenlijk wil zien. Maar ik wordt wel verdrietig van het grote aantal zwervers. Je wil er wat mee en kan er niets mee.
Meer verhalen of nog meer foto’s? Kom gewoon even koffie drinken. Tot een volgende reis!!!
